نسخهٔ اول را کوچک نگه دارید

یک مسیر، نه یک فهرست آرزو

وقتی همهٔ قابلیت‌های ممکن وارد نسخهٔ اول می‌شوند، هیچ‌کدام به اندازهٔ کافی درست درنمی‌آیند. یک کار را انتخاب کنید که اگر فقط همان انجام شود، کاربر بگوید این ابزار به دردش خورد.

بقیهٔ ایده‌ها را بنویسید و برای بعد بگذارید. حذف موقت، از دست دادن نیست؛ راهی است که تحویل واقعی ممکن شود.

معیار تمام‌شدن را همان اول بگویید

قبل از ساخت، یک جمله بنویسید: «وقتی کاربر بتواند فلان کار را بدون کمک ما انجام دهد، نسخهٔ اول تمام است.» این جمله بعداً جلوی گسترش بی‌پایان محدوده را می‌گیرد.